Lettergrootte:
Bijgewerkt op: Woensdag, september 18 2019

Het oplossen van de klimaatcrisis gaat verder dan regeringen

Inhoud door: Inter Press Service

Claudia Ortiz is UNDP technisch adviseur voor aanpassing aan de klimaatverandering

Gedurende mijn tien jaar dat ik werkzaam was in het internationale ontwikkelings- en klimaatbeleid, heb ik vooral collega's over de particuliere sector horen praten alsof deze ongrijpbare, veelzijdige medusa met zijn eigen zakelijke taal het voor ons onmogelijk is om beleidsdeskundigen aan te pakken: 'de' particuliere sector 'heeft een rendement op investering nodig om op klimaat te reageren' of 'de' particuliere sector 'heeft niet de juiste prikkels, maar we hebben' particulier 'kapitaal nodig om deze crisis op te lossen'

Ten eerste moeten we de war maken over wie we het hebben als we verwijzen naar "de particuliere sector". Hebben we het over multinationale ondernemingen, rijke investeerders, banken, ondernemers?

Ten tweede zullen we, tenzij we deze actoren met het probleem benaderen, hen uitnodigen aan de discussietafel en ze horen, zeker nooit de beste manier weten om hun belangen in overeenstemming te brengen met klimaatoplossingen.

Aan de andere kant werken VN-organisaties en multilaterale klimaat- en milieufondsen bijna volledig samen met openbare instellingen en regeringen. Dus als het gaat om het verhogen van de lat voor bijdragen aan de Overeenkomst van Parijs, aanpassing aan de klimaatverandering en toegang tot klimaatfinanciering, lijkt het erop dat de bal in de rechtbank van de regeringen valt.

We horen het gebruikelijke refrein: "Regeringen moeten klimaatrisico integreren in ontwikkelingsbeleid" of "Regeringen moeten optreden" of "Staatshoofden moeten bijeenkomen om ambitie op te wekken voor NDC's [nationaal bepaalde bijdragen die landen aan de Overeenkomst van Parijs hebben geleverd]"

Maar zullen regeringsfunctionarissen handen schudden en projectvoorstellen ondertekenen, de klimaatcrisis op magische wijze oplossen?

Hier is een idee: maak een robuuste business case - of het nu is door rendement op investeringen of economische verliezen als gevolg van inactiviteit te tonen - voor winstzoekende actoren om een ​​NDC of National Adaptation Plan (NAP) financieel te ondersteunen en het grootste deel van de binnenlandse -lift die nodig is om deze plannen te realiseren.

In Latijns-Amerika zien we een dringende behoefte aan publiek-private samenwerking bij maatregelen tegen klimaatverandering. Wat betreft klimaatrechtvaardigheid, staat de regio op gelijke voet met de meeste Afrikaanse en Aziatische leeftijdsgenoten: hun bijdrage aan de opwarming van de aarde is minder dan die van de VS en Europa.

De mega-biodiverse regio blijft echter zeer kwetsbaar voor klimaatverandering, economische groei zorgt voor meer koolstofemissies en de behoefte aan klimaatbestendige ontwikkeling is van vitaal belang.

Ondanks een groeiende economie groeit Latijns-Amerika volgens het Internationaal Monetair Fonds (IMF) langzamer dan eerder werd verwacht en ver onder de groeipercentages van andere regio's, grotendeels als gevolg van de aanscherping van de mondiale financiële omstandigheden en lagere grondstoffenprijzen.

Lage investeringen in menselijk kapitaal en ondernemerschap betekent economische ongelijkheid en een kwetsbare middenklasse blijft een probleem in de regio, een regio die al te afhankelijk is van natuurlijke hulpbronnen.

Deze sociaal-economische situatie wordt verder verergerd door catastrofale gebeurtenissen die verband houden met klimaatverandering, veranderingen in neerslagpatronen en in temperaturen. Verwacht wordt dat een temperatuurstijging van 2.5 ° C een negatief effect kan hebben op het Latijns-Amerikaanse BBP van 1.5 tot 5 procent.

Tot overmaat van ramp gaan subsidies en donoren uit multilaterale klimaat- en milieufinanciële bronnen in een neerwaarts traject in de regio, deels vanwege de status 'middeninkomen'; dit betekent dat van regeringen wordt verwacht dat ze niet-subsidie-instrumenten gebruiken om emissies te verminderen of zich aan te passen aan klimaatverandering.

De sombere realiteit is dat we niet langer kunnen vertrouwen op gesubsidieerde projecten om de uitstoot te verminderen of ons dringend aan te passen aan de reeds verwoestende effecten van de klimaatcrisis.

Maar onthoud de 'private sector'? Wat is de bijdrage van rijke investeerders, kleine ondernemers en banken aan deze puzzel? Moeten ze erom geven? Is de regio klaar?

Het goede nieuws in Latijns-Amerika is dat de kansen voor particuliere kapitaalinvesteringen, die de afgelopen jaren aanzienlijk zijn gegroeid (bijvoorbeeld, risicokapitaalinvesteringen van US $ 500M in 2016 naar US $ 2 miljard in 2018 in de regio) enorm zijn -tijd hoog.

Er is ook een groeiend gevoel van zakelijke kansen bij regionale, nationale en particuliere banken, investeerders en ondernemers die de implicaties van klimaatrisico's in hun waardeketens, activiteiten en portefeuilles begrijpen.

Impactbeleggers financieren herbebossingsinitiatieven in Mexico en klimaatbestendige productieve landschappen in Honduras. Banken ontwikkelen innovatieve en flexibele financiële instrumenten om kleine producenten op het platteland van Costa Rica te ondersteunen om hun watervoorraden te beschermen door aanpassing op basis van ecosystemen.

Honing- en cacao-coöperaties in Guatemala hebben klimaatbestendige waardeketens opgezet door de uitstaande risico's van klimaatverandering voor hun bedrijven te begrijpen. UNDP heeft als connector voor deze partnerschappen gediend en projecten ter plaatse ondersteund die de basis vormen voor deze fascinerende initiatieven.

Gebruikmakend van de NDC- en NAP-processen, benaderen beleidsmakers bedrijven, bedrijven en investeerders om te zien hoe zij kunnen bijdragen aan de financiering van de uitvoering van dergelijke plannen.

Dit is het geval voor Uruguay, Ecuador en Chili, waar UNDP en zijn partners - waaronder Global Environment Facility (GEF) en Green Climate Fund (GCF) - een rol hebben gespeeld.

Met de Latijns-Amerikaanse en Caribische klimaatweek (waarin 23 wordt afgesloten), inclusief de regionale NDC-dialogen georganiseerd door UNDP in samenwerking met UNFCCC, hebben we nog een kans om de particuliere sector aan de discussie tafel te verwelkomen.

Regionale en nationale banken, NGO's, denktanks en adviesbureaus komen allemaal samen in Salvador de Bahia, Brazilië, samen met regeringsvertegenwoordigers uit de hele regio, om manieren te vinden om samen te werken om klimaatverandering te bestrijden.

WORD VERBONDEN MET ONS

Abonneer je op onze nieuwsbrief